Menu
23 / 06 / 2018 - 10:17 pm
A Site By Your Side
A+ A A-

deus-ex

Ματζάνας Θάνος

Το 1989 σχηματίστηκε ένα ακόμα ελληνικό rock συγκρότημα με μέλη προερχόμενα από γνωστά εγχώρια punk συγκροτήματα της δεκαετίας που τελείωνε τότε όπως οι Αδιέξοδο και Γενιά Του Χάους.

Με σταθερό εξαρχής πυρήνα λοιπόν τον κιθαρίστα Δημήτρη Σπυρόπουλο και τον μπασίστα Δημήτρη Μάνθο, οι Deus Ex Machina συνέχισαν επάνω στις punk ρίζες τους αλλάζοντας ίσως – αν και όχι σε μεγάλο βαθμό – το μουσικό ύφος τους αλλά παραμένοντας προσηλωμένοι στις αρχές και τις αξίες, τις απόψεις, την κοινωνική στάση, ακόμα και την ιδεολογία οι οποίες τους χαρακτήρισαν από το ξεκίνημά τους. Και αυτό κάνουν μέχρι σήμερα αν και προφανώς αρκετά άλλαξαν στην πορεία αυτών των σχεδόν είκοσι πέντε πλέον χρόνων... 

Πριν απ' όλα μέλη πέρασαν και έφυγαν, η σημερινή σύνθεση πλην βέβαια των δύο προαναφερθέντων αποτελείται από τον κιθαρίστα Tolik, τον ντράμερ Κώστα Πέτρου και τον τρίτο κατά σειρά και πλέον «μακρόβιο» (αισίως δέκα επτά χρόνια πια) τραγουδιστή Σταύρο Χ. ο οποίος όμως ούτως ή άλλως ήταν παρών ήδη από την γέννηση της μπάντας αν και αρχικά μόνο βοηθούσε στην διοργάνωση αλλά και στην πραγματοποίηση των συναυλιών τους (την πρώτη δραστηριότητα εξακολουθεί να την ασκεί!).

Ακόμα όμως και αν η δισκογραφική τους παρουσία ήταν σχετικά μικρή (μόλις τρία albums και δύο EP σε όλη αυτή την περίοδο) ένα μόνο όχι απλά δεν άλλαξε αλλά και έγινε ακόμα πιο έντονο όλα αυτά τα χρόνια που τους ακολουθεί, η αυθόρμητη διάθεσή τους να παρεμβαίνουν στα κοινωνικά δρώμενα και διαδικασίες που όλο και συχνότερα την μετατρέπουν με περισσή αποφασιστικότητα σε πράξη. Ελάχιστα άλλα ελληνικά συγκροτήματα έχουν παίξει με τόση προθυμία (και πάρα πολλές φορές χωρίς την παραμικρή αμοιβή) σε τόσες πολλές εκδηλώσεις με κάποιο κοινωνικό σκοπό όσον οι Deus Ex Machina!! Σε καταλήψεις αλλά και σε συναυλίες εναντίον του ρατσισμού/υπέρ των μεταναστών μα και για όσους άλλους μπορεί να (κατα)διώκονται για ιδεολογικούς λόγους ή και απλά άδικα και άνευ αιτίας οι DEM είναι πάντα εκεί, εκφράζοντας τους μονίμως «υπό» και στηλιτεύοντας κάθε μορφή καταπίεσης, ενώνοντας με την μουσική τους τρεις πλέον γενεές κοινού οι οποίες πολλές φορές έχουν και ουκ ολίγες ιδεολογικές διάφορές.

Δέκα ολόκληρα χρόνια – και αφού μεσολάβησε μόνον το EP «Time Expires» το '07 - μετά το «Signs» οι DEM αυτές τις ημέρες επανακάμπτουν δυναμικότατα με το πολύ καλό νέο (τέταρτο κατά σειρά) album τους «The Sound Of Liberation» και με μία ήδη προγραμματισμένη σειρά συναυλιών. Μιλώντας λοιπόν εξ ονόματος και των υπολοίπων και εκφράζοντας πάντα τις συλλογικές απόψεις τους, ο ερμηνευτής και στιχουργός Σταύρος Χ. είχε να μας πει πολλά για το πώς είναι να μάχεσαι τον πάσης προέλευσης αυταρχισμό, απολυταρχισμό μα και φασισμό με μόνο όπλο την μουσική.

 

Γιατί πέρασαν δέκα χρόνια δίχως να κυκλοφορήσετε album;

Στην Ελλάδα βρισκόμαστε, ξέρεις πόσο καθυστερούν αυτά τα πράγματα... Αρκεί μόνο να σου πω ότι εκτός από το ενδιάμεσο EP είχαμε έτοιμο ένα ακόμα album που δεν κυκλοφόρησε ποτέ. Και είναι η δεύτερη φορά που μας συμβαίνει αυτό!

Από Μηχανής Θεός ξέρουμε ότι υπήρχε στο αρχαίο θέατρο, μπορεί όμως να υπάρξει και από μηχανής... επανάσταση;

Μπορεί αλήθεια; Το ελπίζουμε... Αν το επιθυμήσει αληθινά και το επιδιώξει ο κόσμος. Γιατί μόνον από αυτόν μπορεί να ξεκινήσει...

Ο τίτλος του νέου δίσκου είναι «Ο Ήχος Της Απελευθέρωσης». Μπορεί όμως πράγματι η μουσική να απελευθερώσει τον άνθρωπο;

Η μουσική μπορεί να είναι πολλά διαφορετικά πράγματα για διαφορετικούς ανθρώπους, ακόμα και διαφορετικά πράγματα για καθένα μας ανάλογα με την περίοδο της ζωής μας και τις περιστάσεις. Προσωπικά μεγαλώνοντας καταλαβαίνω όλο και περισσότερο εκείνους που ακούν μουσικές που εμένα δεν μου λένε τίποτα και δεν μου αρέσουν καθόλου, ειλικρινά πιστεύω ότι υπάρχει κάποια μουσική για κάθε άνθρωπο. Από εκεί και πέρα με την πάροδο του χρόνου έχουμε αλλάξει την στάση μας ως συγκρότημα απέναντι στην μουσική. Τελικά δεν είναι παρά ένα ακόμα βήμα για να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι...

Το ίδιο το στοιχείο του ήχου έχει απελευθερωτική δύναμη;

Η μουσική είναι από τα πλέον αρχέγονα πράγματα, ένα από τα πρώτα πολιτισμικά γεγονότα είναι ότι ο άνθρωπος έκανε μουσική με την φωνή του και χτυπώντας ξύλα και πέτρες. Είναι τόσο πολύ δυνατή συναισθηματικά και συγκινησιακά, δεν υποτιμώ τις άλλες μορφές ανθρώπινης έκφρασης, ισχύει και για αυτές το ίδιο αλλά η μουσική μάλλον είναι η πιο άμεση από όλες.

Ο δίσκος αρχίζει με ένα απόσπασμα ομιλίας του Jello Biafra και τελειώνει με ένα από μία άλλη του Subcomantade Marcos. Τι θέλετε να υποδηλώσετε με αυτά;

Από την εποχή των Dead Kennedys μέχρι και σήμερα ο Jello Biafra είναι ένας άνθρωπος που διαχρονικά αντιστέκεται στο (αμερικανικό εν προκειμένω) σύστημα, προφανώς έχουμε κατά πολύ επηρεαστεί από αυτόν και όχι μόνο μουσικά και είναι τιμή μας που μας επέτρεψε να χρησιμοποιήσουμε αυτό το απόσπασμα. Όσο για τον Μάρκος... Οι Ζαπατίστας μας δείχνουν τον δρόμο, μπορεί να οπλοφορούν αλλά στην πραγματικότητα αντιστέκονται στην καταπίεση και την τυραννία μόνο με το πνεύμα, τον λόγο και την ποίηση. Και αυτό λέει στην ουσία ο Μάρκος σε αυτό το απόσπασμα...

Καταπίεση και αυταρχισμό της εξουσίας πάντως στην Ελλάδα είχαμε και πριν την κρίση, έτσι δεν είναι;

Από καταβολής ελληνικού κράτους σχεδόν, πιστεύουμε ότι ήδη από τον θάνατο του Καποδίστρια η Ελλάδα βιώνει μιαν άτυπη δικτατορία. Από την άλλη βέβαια αυτό συμβαίνει λίγο – πολύ σε όλο τον κόσμο, αυτό δεν είναι ο καπιταλισμός; Απλά στην Ελλάδα το ζούμε πιο έντονα και γι' αυτό χειρότερα..

Δεν επιδεινώθηκε όμως στα περισσότερα από τρία χρόνια της κρίσης;

Κοίταξε, οι Έλληνες είμαστε πονηροί, βολεμένοι και λίγο – πολύ κλέφτες, με μια κουβέντα τιποτένιοι, είμαστε όντως παλιοφάρα! Μας διακατέχει μια κακώς εννοούμενη επαρχιώτικη νοοτροπία και ο λαός μόνον αθώος δεν είναι για όσα προηγήθηκαν και οδήγησαν στην κρίση. Να αναφέρουμε μόνο τον ασύστολο καταναλωτισμό και το απώτερο στάδιό του, τους νεόπλουτους και τα «νέα τζάκια» που αναδύθηκαν τα τελευταία είκοσι χρόνια; Ακόμα και το να σκεφτείς μόνο να αντιδράσεις χρειάζεται κότσια και πολύ λίγοι τα έχουν... Τώρα αυτό που έκανε η κρίση ήταν να συντελέσει στο να πέσουν τα προσωπεία, αποκάλυψε την γύμνια μας, αυτοκτονίες, κατάθλιψη, σχεδόν γενικευμένη βία όλων των ειδών...με δυο λόγια «έγινε ο θάνατος συνήθειά μας»!

Μιλώντας για Θανάτους τι θα είχατε να πείτε για την δολοφονία του Παύλου Φύσσα;

Δεν ήταν αναμενόμενο; Κάποια στιγμή θα συνέβαινε... ;Eπρεπε να δολοφονηθεί ένας Έλληνας για να θορυβηθούν οι πολλοί και οι νοικοκυραίοι, όπως ακριβώς το να σκοτωθούν για παράδειγμα τρεις χιλιάδες Πακιστανοί δεν σημαίνει τίποτα ενώ αν πεθάνει ένας μόνο Γερμανός ή Γάλλος θα ξεσηκωθεί το σύμπαν... ακόμα και αν ήταν απλά ένας τουρίστας στην χώρα μας! Τι άλλο να πούμε; Ακόμα και ανεξάρτητα από το γεγονός ότι ασχολείτο και αυτός με την μουσική - αν και δεν τον γνωρίζαμε προσωπικά - ήταν ένας από εμάς, ένα ακόμα παιδί μικρο- ή και μεσοαστικής οικογένειας, ένας αριστερός πολίτης όπως και εμείς.

Διαβλέπετε μιαν διέξοδο από αυτή την κρίση; Αν είναι πολιτική ποια θα επιθυμούσατε να είναι;

Διέξοδος μπορεί να είναι μόνον ο ίδιος ο άνθρωπος... Πρέπει να συναντηθούμε ξανά εκεί έξω, ένα από τα κυριότερα συμπτώματα του καπιταλισμού παντού στον κόσμο είναι ότι οδηγεί τον άνθρωπο στην απομόνωση. Όσο για το δεύτερο σκέλος της ερώτησης νομίζουμε ότι είναι γνωστό σε ποιον πολιτικό χώρο βρισκόμαστε, επιμένουμε όμως να μην ταυτιζόμαστε με κανέναν και καμία συγκεκριμένη κίνηση... Είμαστε μόνο και πάντα με εκείνους που καταπιέζονται και καταδιώκονται, για όποιους λόγους και αν συμβαίνει αυτό.

Υπάρχει τουλάχιστον κάποιος ομότεχνός σας με τον οποίο να νιώθετε ότι κινείστε σε κοινή ιδεολογική πορεία;

Πολλά σχήματα και μουσικοί, θα αναφέρω μόνον – αν και έτσι αδικώ πολλούς – τον Alex K. (ο Αλέξης Καλοφωλιάς των last Drive και Earthbound και επίσης γνωστός μεταφραστής βιβλίων).

Αν ρωτούσα για τα πράγματα που σας δίνουν έμπνευση για να κάνετε μουσική ποια θα ήταν τα τρία πρώτα που θα σας έρχονταν στο μυαλό;

Θα σε δυσαρεστήσω ίσως αλλά δεν είναι καθόλου ευχάριστα... Δυστυχία, πόνος και ανελευθερία.

Και η συνέχεια για τους DEM;

Συναυλίες και άλλες συναυλίες, τι άλλο; Έχουμε ήδη κλείσει καμιά δεκαριά μέχρι το τέλος της χρονιάς, στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις...

Το καλύτερο δηλαδή, τόσο για τους ίδιους τους DEM όσο και για τον κόσμο που τους παρακολουθεί αφού, όπως είπε και ο Σταύρος Χ., «τελικά η μουσική δεν είναι παρά ένα βήμα για να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι»...

(Το «Μπασταρδοκρατία» είναι διασκευή τραγουδιού των Γενιά Του Χάους και τα «Running» και «The Sound Of Liberation» από τον ομότιτλο του δεύτερου νέο album των DEM)

Πηγή: http://www.avgi.gr/

gay, γκέι, ομοφυλόφιλος, ομοφυλόφιλη, λεσβία, ομοφυλόφιλοι, ομοφυλόφιλων, λεσβίες, τρανσέξουαλ, τρανς, αμφιφυλόφιλοι, LGBT, ΛΟΑΤ, ομοφοβία, γνωριμίες, φύλο, σεξουαλικότητα, πορνεία, σεξουαλικός, γυναίκα, ομοφυλοφιλία, λεσβιακή

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΛΟΓΟΣ

ΥΓΕΙΑ

ΑΓΓΕΛΙΕΣ