Menu
14 / 12 / 2017 - 04:36 am
A Site By Your Side
A+ A A-

richard-wilkinson

Δήμητρα Κογκίδου

Εισήγηση στο σεμινάριο «Σεξουαλικός Προσανατολισμός.Στάσεις-Επιλογές- Προβληματισμοί». Θεσσαλονίκη, 9 Μαϊου 2005. Επιτροπή Κοινωνικής Πολιτικής -Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης (ΚΕΣΥΨΥ), Α.Π.Θ.

Τις τελευταίες δεκαετίες η διερεύνηση του φύλου και της σεξουαλικότητας αποτελεί αντικείμενο μελέτης πολλών διαφορετικών κατευθύνσεων και υπάρχει ανοικτός διεπιστημονικός διάλογος. Επίσης, η ανάπτυξη αντισεξιστικών, αντιρατσιστικών και μη-ετεροφυλοφιλικών κοινωνικών κινημάτων συνέβαλαν στη διαμόρφωση των νέων αυτών θεωρήσεων που αποκτούν όλο και ευρύτερο κοινωνικό ενδιαφέρον διεθνώς.

Σήμερα θα διερευνήσουμε το φύλο στο πλαίσιο της σεξουαλικότητας, θα αναφερθούμε σε αυτόν τον αυστηρά ιδιωτικό τομέα της ζωής μας, καθώς και στο δημόσιο ή κοινωνικό νόημα της σεξουαλικής συμπεριφοράς από την οπτική του φύλου. Για παράδειγμα, έννοιες οι οποίες συνδέονται με τη σεξουαλικότητα, όπως η παρθενία, η πορνεία, η ομοφυλοφιλία ή οι σεξουαλικές δυσλειτουργίες έχουν ένα κοινωνικό νόημα που ποικίλλει ανάλογα με το φύλο, το πολιτισμικό πλαίσιο και την ιστορική εποχή.

Θέλω να επισημάνω καταρχήν ότι η σεξουαλικότητα είναι ένας πολύ σύνθετος τομέας της έμφυλης ζωής μας και στον περιορισμένο χρόνο που έχουμε στη διάθεσή μας θα θίξουμε αναγκαστικά ορισμένες μόνον όψεις της σεξουαλικής συμπεριφοράς.

Συνοπτικά, οι πολιτισμικές αντιλήψεις για τα φύλα συνυφαίνονται σε μεγάλο βαθμό με αυτές για τη σεξουαλικότητα. Σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό βιώνουμε τη σεξουαλικότητά μας ως μια αυστηρά ατομική και ιδιωτική πτυχή της ζωής μας. Θεωρούμε ότι οι σεξουαλικές μας αντιλήψεις και επιλογές προκύπτουν με 'φυσικό τρόπο' από μέσα μας, ενώ είναι γνωστό με βάση τα επιστημονικά δεδομένα ότι η σεξουαλικότητα διαμορφώνεται σε μεγάλο βαθμό από τις κυρίαρχες αντιλήψεις και την ιδεολογία για τα φύλα, την ιστορική εποχή, τις κοινωνικές νόρμες και τις σχέσεις εξουσίας, το πολιτισμικό πλαίσιο, ακόμα και από την βιοτεχνολογία. Οι αποδεκτές μορφές σεξουαλικής έκφρασης, ερωτικής ανταπόκρισης, η γονιμότητα και ο έλεγχος της αναπαραγωγής διαφέρουν αρκετά από κοινωνία σε κοινωνία και το τι θεωρείται αποδεκτό βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην ιδεολογία για τα φύλα που επικρατεί στη συγκεκριμένη κοινωνία. Σε κάθε κοινωνία το φύλο καθοδηγεί κατά κάποιο τρόπο και επηρεάζει τη σεξουαλική συμπεριφορά στην ιδιωτική ζωή, όπως επίσης και την αξιολόγηση αυτής της συμπεριφοράς.

idiotiko dimosio 2

Ας δούμε όμως τα θέματα αυτά πιο αναλυτικά.

• Ανάπτυξη της σεξουαλικότητας

Οι εμπειρίες της παιδικής ηλικίας θέτουν τη βάση της ενήλικης σεξουαλικότητας. Για τα κορίτσια η εφηβεία συνοδεύεται συνήθως με μεγαλύτερη αμφιθυμία ως προς τη θηλυκότητά τους και περισσότερους περιορισμούς στη σεξουαλικότητά τους. Αρχίζει επίσης η διαδικασία θεώρησης των κοριτσιών, κατά κάποιο τρόπο ως σεξουαλικών αντικειμένων, με τα ζητήματα της εξωτερικής εμφάνισης να παίζουν σημαντικό ρόλο. Για τα αγόρια η εφηβεία συνοδεύεται συνήθως με μια πιο ορατή έκφραση του ανδρισμού τους και πιο ελεύθερη έκφραση της σεξουαλικότητάς τους.

Κατά την εφηβεία τα αγόρια και τα κορίτσια εισπράττουν διαφορετικά κοινωνικά μηνύματα για τη σεξουαλική έκφραση. Τα κορίτσια ενθαρρύνονται κυρίως να αναστέλλουν τις σεξουαλικές τους επιθυμίες μέχρι να αφοσιωθούν σε μια σχέση και να αποφεύγουν ευκαιριακές σχέσεις για να μη χάσουν την 'τιμή' τους, ενώ τα αγόρια να επιδεικνύουν τον ανδρισμό τους συνάπτοντας πολλές πρόσκαιρες σχέσεις. Έτσι βέβαια ενθαρρύνονται και ισχυροποιούνται αντιλήψεις για την μεγαλύτερη σεξουαλική ορμή των ανδρών.

Το νόημα και η εμπειρία της πρώτης σεξουαλικής επαφής διαφέρει ανάλογα με το φύλο και το πολιτισμικό πλαίσιο. Η πρώτη σεξουαλική επαφή για το αγόρι σηματοδοτεί τυπικά την μετάβαση στον ανδρισμό, περιγράφεται συνήθως με πιο θετικούς όρους και πραγματοποιείται συχνά με πίεση της ομάδας των συνομηλίκων, αλλά και των ενηλίκων, ενώ συχνά για το κορίτσι εκλαμβάνεται ως απώλεια της παρθενιάς του - γεγονός που έχει ακόμη συνέπειες σε πιο παραδοσιακά τμήματα της κοινωνίας και περιγράφεται με θετικά και αρνητικά συναισθήματα. Στις περισσότερες κοινωνίες οι ετεροσεξουαλικές σχέσεις έχουν απομακρυνθεί από την έννοια της αναπαραγωγής σε μια αντίληψη που είναι πιο κοντά στην ευχαρίστηση.

• Σεξουαλικός προσανατολισμός. Ο σεξουαλικός προσανατολισμός αναφέρεται στον τρόπο με τον οποίο εκφράζεται η σεξουαλική έλξη σε κάθε άτομο. Στις δυτικές κοινωνίες παίρνει τη μορφή της ετεροσεξουαλικότητας, ομοσεξουαλικότητας και αμφισεξουαλικότητας. Ο σεξουαλικός προσανατολισμός αποτελεί ένα λιγότερο ή περισσότερο σταθερό σχήμα ερωτικής έλξης και συμπεριφοράς προς άτομα του ίδιου ή άλλου φύλου. Άτομα με αμφισεξουαλικό προσανατολισμό μπορούν να σχετίζονται σεξουαλικά με άνδρες και με γυναίκες.

Στις περισσότερες κοινωνίες, η σεξουαλική σχέση με ένα ενήλικα του άλλου φύλου -ιδιαίτερα αν συνοδεύεται με γάμο, δηλ η νομιμοποιημένη ιδιωτική σεξουαλική δραστηριότητα- αποτελεί σημαντικό συστατικό του ανδρισμού ή της θηλυκότητας. Οι στάσεις των ατόμων για σεξουαλικές σχέσεις ανάμεσα σε άτομα του ίδιου φύλου διαφέρουν ανάλογα με το πολιτισμικό πλαίσιο και την εποχή. Σε ορισμένες κοινωνίες οι σεξουαλικές σχέσεις ανάμεσα σε άτομα του ίδιου φύλου θεωρούνται ως παραβίαση των θρησκευτικών και ηθικών κανόνων και τιμωρούνται, ενώ σε άλλα κράτη υπάρχει νομιμοποίηση των συμβιώσεων με άτομα του ίδιου φύλου. Στις περισσότερες δυτικές κοινωνίες, άτομα που επιλέγουν ερωτικούς συντρόφους του ίδιου φύλου έχουν κατά καιρούς κατηγορηθεί ως αμαρτωλοί, κακοί, διαταραγμένοι, εγκληματίες ή ότι ανήκουν σε μια ενδιάμεση κατηγορία -ανάμεσα στον άνδρα και τη γυναίκα. Για παράδειγμα, σύμφωνα με παλιότερες εκδόσεις διαγνωστικής ψυχιατρικής ταξινόμησης, π.χ. στο DSM της Αμερικάνικης Ψυχιατρικής Εταιρείας, του 1952 και στην επαναθεώρηση του 1968, η ομοφυλοφιλία κατατασσόταν στις κοινωνικοπαθητικές διαταραχές της προσωπικότητας. Το 1973 αποσύρθηκε η ομοφυλοφιλία από τον κατάλογο των ψυχικών διαταραχών της Αμερικάνικης Ψυχιατρικής Εταιρείας και το 1993 αποσύρθηκε και από τον αντίστοιχο κατάλογο της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας.

Τέτοιου τύπου αντιλήψεις υπάρχουν σε μικρότερη έκταση σήμερα. Κατά τον 20ό αι. μπορεί να έγινε η ομοφυλοφιλία πιο κοινωνικά αποδεκτή συμπεριφορά ή και νομιμοποιημένη, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν διακρίσεις, στιγματισμός και ενίοτε βία προς άτομα με ομοφυλόφιλο σεξουαλικό προσανατολισμό. Ταυτόχρονα οι πολιτισμικές αλλαγές επέτρεψαν στα άτομα αυτά να γίνουν περισσότερο ορατά και να αποκτήσουν περισσότερη πολιτική και κοινωνική εξουσία. Σήμερα η κοινωνικά κατασκευασμένη έννοια του σεξουαλικού προσανατολισμού αναφέρεται στην αντίληψη ότι οι άνθρωποι μπορούν να κατηγοριοποιηθούν κοινωνικά με βάση το φύλο του ερωτικού τους συντρόφου. Ορισμένα άτομα που αυτοπροσδιορίζονται ως ετεροσεξουαλικά μπορεί να είχαν ή να έχουν σεξουαλικές εμπειρίες και με το ίδιο φύλο ή μπορεί να νιώθουν ερωτική έλξη με άτομα του ίδιου φύλου.

idiotiko dimosio 3

Η μεγάλη πλειοψηφία των ομοφυλόφιλων ανδρών και γυναικών δεν έχουν καμιά σύγχυση ή δεν είναι διαταραγμένοι σχετικά με το φύλο στο οποίο ανήκουν, βλέπουν τους εαυτούς τους ως άνδρες ή γυναίκες που διαφέρουν από την πλειοψηφία των ετεροσεξουαλικών ατόμων μόνον ως προς τις ερωτικές επιλογές και ως προς συγκεκριμένες όψεις των οικογενειακών ρόλων. Η δημόσια σημασιοδότηση και ερμηνεία των σχέσεων μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου εξαρτάται από τη κοινωνία λοιπόν και την εποχή στην οποία ζει το άτομο. Η ανάπτυξη του σεξουαλικού προσανατολισμού είναι ένα σύνθετο φαινόμενο - αποτέλεσμα της συνδυασμένης επίδρασης πολλών παραγόντων. Υποθέσεις που στηρίζονται μόνον σε χρωμοσωμικές, ορμονικές ή άλλες διαφορές δεν είναι επαρκείς. Επίσης, δεν υπάρχουν δεδομένα που να στηρίζουν την υπόθεση ότι ο προσανατολισμός σε άτομα του ίδιου φύλου είναι σύμπτωμα μιας διαταραχής της ταυτότητας του φύλου ή μιας ψυχικής ή συναισθηματικής δυσλειτουργίας. Ο προσανατολισμός αυτός δεν φαίνεται να είναι αποτέλεσμα μιας προβληματικής κοινωνικοποίησης κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας, ούτε αποτέλεσμα μιας συγκεκριμένης δυναμικής στην οικογένεια. Να σημειώσουμε ότι ο σεξουαλικός προσανατολισμός στις γυναίκες είναι πιο ευέλικτος και ρευστός.

• Φύλο, πολιτισμικό πλαίσιο και σεξουαλική ανταπόκριση.

Οι εγκεφαλικές διαδικασίες και οι δομές που δραστηριοποιούνται στη σεξουαλική ανταπόκριση είναι ίδιες για τους άνδρες και τις γυναίκες. Η σεξουαλική διέγερση αρχίζει από ένα εσωτερικό ερέθισμα, όπως μια ερωτική σκέψη ή φαντασίωση, ή ένα εξωτερικό, όπως ένα ελκυστικό πρόσωπο. Το τι είναι σεξουαλικό ερεθιστικό και προκαλεί διέγερση φέρνει στο προσκήνιο το ζήτημα της ανθρώπινης διαφοροποίησης, τόσο σε ατομικό, όσο και σε πολιτισμικό επίπεδο. Αν και η φυσιολογία του σεξ είναι οικουμενική, το πολιτισμικό πλαίσιο επηρεάζει ορισμένες όψεις της σεξουαλικής ανταπόκρισης. Το φύλο και το πολιτισμικό πλαίσιο επηρεάζουν διάφορες όψεις της ερωτικής ανταπόκρισης.

• Σεξουαλικές αντιλήψεις και συμπεριφορά: Η επήρεια του φύλου και του πολιτισμικού πλαισίου. Αν και η φυσιολογία της σεξουαλικής συμπεριφοράς, όπως αναφέραμε παραπάνω είναι οικουμενική, οι ψυχολογικές διαστάσεις της σεξουαλικότητας επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό από την ιδεολογία για τα φύλα και τις πολιτισμικές νόρμες.

Γνωρίζουμε από τις μελέτες της κοινωνικής ανθρωπολογίας ότι διαφορετικοί πολιτισμοί έχουν διαφορετικούς ρόλους για τους άνδρες και τις γυναίκες όσον αφορά στη σεξουαλικότητα. Υπάρχουν λίγα οικουμενικά στοιχεία - παγκόσμιες σταθερές στη σεξουαλικότητα. Αν εξαιρέσουμε τη μορφή της συνουσίας με τη διείσδυση του πέους στο κόλπο που οδήγησε στην ανθρώπινη αναπαραγωγή και υπάρχει σ' όλους τους πολιτισμούς, υπάρχει μια μεγάλη ποικιλία εμπειριών και δραστηριοτήτων που οι άνθρωποι θεωρούν ερωτικές και το πολιτισμικό πλαίσιο καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τη σεξουαλική έκφραση (όπως, τον αριθμό των σεξουαλικών συντρόφων, τις συνθήκες στις οποίες ένα είδος σεξουαλικής έκφρασης θεωρείται κατάλληλο ή όχι). Για παράδειγμα, το φιλί - ως τρόπος ερωτικής έκφρασης - δεν υπάρχει καθόλου ή θεωρείται αηδιαστικό σε ορισμένους πολιτισμούς, ενώ στις Δυτικές κοινωνίες είναι διαδεδομένο και θεωρείται ιδιαίτερα απολαυστική ερωτική συμπεριφορά.

Οι αντιλήψεις μας καθορίζουν τις στάσεις μας και τη συμπεριφορά μας στο σεξουαλικό τομέα. Οι σεξουαλικές αντιλήψεις εμπεριέχουν, όμως και μια αξιολόγηση για ορισμένες όψεις της σεξουαλικότητας. Ορισμένες συμπεριφορές είναι καλύτερες ή πιο επιθυμητές ή καθόλου αποδεκτές. Υπάρχουν ορισμένες κυρίαρχες αντιλήψεις σε κάθε πολιτισμικό πλαίσιο που επηρεάζουν τις σεξουαλικές αντιλήψεις που σχετίζονται με τα φύλα.

Για παράδειγμα, μια κοινωνία μπορεί να είναι ανεκτική για ορισμένες μορφές σεξουαλικής συμπεριφοράς, όπως προγαμιαίες σχέσεις και σχέσεις εκτός γάμου, και αρκετά συντηρητική σε άλλες, όπως σχέσεις ανάμεσα σε άτομα του ίδιου φύλου. Στις κοινωνίες όπου η ετεροσεξουαλικότητα είναι προνομιακή «φυσική» κατηγορία, οι άλλες μορφές σεξουαλικότητας θεωρούνται ως παρέκκλιση και ανωμαλία. Ιδιαίτερα η ιδέα της διασεξουαλικότητας αποτελεί απειλή στο δίπολο σύστημα που αποτελεί τον στυλοβάτη της ετεροσεξουαλικότητας (δηλαδή η συμπληρωματικότητα των φύλων).

Επίσης, σε κάθε πολιτισμικό πλαίσιο υπάρχουν κυρίαρχες αντιλήψεις για το τι εμπεριέχει «το κάνω σεξ». Να θυμίσω τη δημοσιοποίηση της ερωτικής δραστηριότητας του προέδρου Κλίντον και τη διαμάχη για το αν συγκεκριμένη συμπεριφορά συνιστά ερωτική πράξη.

Στις δυτικές κοινωνίες υπήρξαν σημαντικές αλλαγές τα τελευταία χρόνια στις αντιλήψεις για τη γυναικεία σεξουαλικότητα, τις προγαμιαίες σχέσεις, τις σχέσεις εκτός γάμου, το στοματικό σεξ, τις σχέσεις ανάμεσα σε άτομα του ίδιου φύλου. Παρατηρούμε ότι οι σεξουαλικοί κανόνες μεταβάλλονται. Για παράδειγμα, μέχρι πριν από μερικές δεκαετίες ο στοματικός έρωτας ήταν «αφύσικος», ή αμαρτία και σε ορισμένες περιπτώσεις συνιστούσε παράνομη πράξη. Αυτή η συμπεριφορά είχε συνδυαστεί κυρίως με ομοφυλόφιλους άνδρες και γυναίκες, καθώς και με την πορνεία και εθεωρείτο αποκλίνουσα. Σήμερα, οι σεξολόγοι συμφωνούν για τα πλεονεκτήματά της και για τα δύο φύλα και αποτελεί συχνή σεξουαλική πρακτική όχι μόνον σε ομόφυλα ζευγάρια αλλά και σε ετερόφυλα, ορισμένες φορές χρησιμοποιείται ως τεχνική για την αποφυγή εγκυμοσύνης ανάμεσα σε εφήβους. Εξακολουθεί να παραμένει μια εξαιρετικά δημοφιλής επιλογή από τους άνδρες σε περιπτώσεις πορνείας.

idiotiko dimosio 4

Ένα άλλο ζήτημα είναι η ύπαρξη διπλών κριτηρίων για τη σεξουαλική συμπεριφορά των ανδρών και των γυναικών. Για παράδειγμα μπορούμε να καταγράψουμε πώς οι κοινωνικοί ρόλοι των φύλων διαμορφώνουν την σεξουαλικότητα. Σε μια κοινωνία όπου ο κοινωνικός ρόλος του άνδρα δίνει έμφαση κυρίως στην αυτονομία, την εξουσία, την ανεξαρτησία, αυτό θα έχει συνέπειες και στον τομέα της σεξουαλικότητας, δηλαδή οι άνδρες θα παίρνουν κυρίως την πρωτοβουλία για σεξ, θα εξουσιάζουν, θα είναι πιο έμπειροι και καλοί γνώστες των ερωτικών. Αντίστοιχες προδιαγραφές υπάρχουν και για τη γυναικεία σεξουαλικότητα στη βάση του κοινωνικού της ρόλου. Έτσι, για πολλές κοινωνίες οι προγαμιαίες σχέσεις, οι εκτός γάμου σχέσεις αποτελούσαν ανδρικό προνόμιο. Γυναίκες που εμπλέκονταν σε τέτοιες συμπεριφορές στιγματίζονταν συχνά, τιμωρούνταν ή και φονεύονταν. Χωρίς να σημαίνει ότι οι συμπεριφορές αυτές έχουν εκλείψει σε όλα τα πολιτισμικά πλαίσια, σήμερα υπάρχει μεγαλύτερη αποδοχή αυτών των συμπεριφορών και για τα δύο φύλα. Βέβαια, οι μη νομιμοποιημένες με γάμο σχέσεις είναι περισσότερο αποδεκτές σήμερα στο πλαίσιο μιας σχέσης, ενώ οι εκτός γάμου σχέσεις δεν είναι γενικά αποδεκτές. Άν και οι προγαμιαίες σχέσεις αποτελούν σχέσεις δύο ετερόφυλων ατόμων πριν τον γάμο, όλο και πιο συχνά σήμερα οι άνθρωποι έχουν σχέση χωρίς την πρόθεση να παντρευτούν ή έχουν σχέση με άτομα του ίδιου φύλου.

Υπάρχουν επίσης σημαντικές διαφορές ανάμεσα στα φύλα στον αριθμό των ερωτικών συντρόφων που αναφέρουν κατά τη διάρκεια της ζωής τους, με τους άνδρες να υπερβάλλουν και τις γυναίκες το αντίθετο. Βέβαια, μπορεί οι άνδρες και οι γυναίκες να χρησιμοποιούν διαφορετικά κριτήρια για να καθορίσουν αν έκαναν ή όχι σεξ. Οι αλλαγές στις σεξουαλικές νόρμες σημαίνει ότι οι νέες γυναίκες, ανεξάρτητα από τον σεξουαλικό προσανατολισμό, είναι περισσότερο πρόθυμες να έχουν περισσότερες εμπειρίες με περισσότερους συντρόφους. Υπάρχουν διπλά κριτήρια και για την αποδοχή της ομοφυλοφιλίας των ανδρών και των γυναικών. Είμαστε περισσότερο ανεκτικοί/ές στην ομοφυλόφιλη συμπεριφορά των γυναικών ενώ όχι τόσο των ανδρών και ερμηνεύεται από το γεγονός ότι ο ανδρισμός αποτελεί αξία με υψηλό κύρος στην κοινωνία μας, οπότε υπάρχει μεγαλύτερη προκατάληψη για τους ομοφυλόφιλους άνδρες που αποκλίνουν από το ρόλο τους. 'Εχει καταγραφεί σε πολλές έρευνες ότι οι ομοφυλόφιλοι άνδρες ήταν περισσότερο κοινωνικά απαξιωμένοι άνδρες σε σχέση με τους ετερόφυλους και αυτό οφείλεται στη σύνδεση της ομοφυλοφιλίας των ανδρών με τη θηλυκότητα. Η σύγχυση που υπάρχει μεταξύ σεξουαλικού προσανατολισμού, ταυτότητας του φύλου και κοινωνικού φύλου συμβάλλει στην απαξίωση της ομοφυλοφιλίας- στο βαθμό που επικρατεί η αντίληψη ότι «αποκλίνουν» από τις κοινωνικές προδιαγραφές για τους ρόλους των φύλων.

Η γενική εικόνα που προκύπτει από την έρευνα είναι ότι τα άτομα που δεν βλέπουν ευνοϊκά τις κοινωνικές αλλαγές στους ρόλους των φύλων και στη σεξουαλική συμπεριφορά είναι πιο πιθανόν να είναι ομοφυλόφοβοι. Η ομοφυλοφοβία στα άτομα συνδέεται με παραδοσιακές αντιλήψεις για τους ρόλους των φύλων και δεν είναι απλά μια προκατάληψη του ατόμου ενάντια στους ομοφυλόφιλους. Η ομοφυλοφοβία δεν αντανακλάται μόνο στο επίπεδο των στάσεων, αλλά, επηρεάζει την κοινωνική συμπεριφορά και, κατά συνέπεια, συμβάλλει στη συμμόρφωση στους παραδοσιακούς ρόλους των φύλων. Αρα, η σύμπραξη κατά της ομοφυλοφοβίας είναι βασική προϋπόθεση για κοινωνικές αλλαγές. Βέβαια, υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που συμβάλλουν στη διατήρηση των άνισων σχέσεων εξουσίας ανάμεσα στα φύλα, η μείωση όμως της ομοφυλοφοβίας αποτελεί μια από τις προϋποθέσεις για την επίτευξη κοινωνικής αλλαγής.

Υπάρχουν πολλοί μύθοι που επιβιώνουν ακόμα για τη σεξουαλικότητα των ανδρών και των γυναικών. Για παράδειγμα, σε μεγάλο βαθμό κυριαρχούν ακόμη στη κοινή γνώμη οι αντιλήψεις ότι οι άνδρες έχουν ισχυρότερη σεξουαλική ορμή και γι' αυτό τον λόγο η κοινωνία πρέπει να είναι πιο ανεκτική στη σεξουαλική τους δραστηριότητα. Στην πραγματικότητα, όμως, η έρευνα αποδεικνύει ότι, σε επίπεδο φυσιολογίας, υπάρχουν μεγάλες ομοιότητες μεταξύ ανδρών και γυναικών στην ανταπόκρισή τους σε σεξουαλικά ερεθίσματα και ότι οι γυναίκες έχουν μεγάλη ικανότητα για σεξουαλική ευχαρίστηση. Η κύρια διαφορά ανάμεσα στα φύλα είναι ότι οι γυναίκες έχουν τη δυνατότητα πολλαπλών οργασμών, ενώ οι άνδρες όχι.

idiotiko dimosio 5

Συμπερασματικά,

Το ζήτημα της εμφάνισης της σεξουαλικότητας, του χρόνου εμφάνισης και της σημασίας της κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης έχει ερευνηθεί πάρα πολύ. Σύμφωνα με τις εσσενσιαλιστικές θεωρίες η σεξουαλικότητα αποτελεί μια οντότητα, αναπόσπαστο τμήμα της ταυτότητάς μας, ενώ σύμφωνα με τις θεωρίες του κοινωνικού κονστρουκτιβισμού η σεξουαλικότητα προκύπτει από τις σχέσεις που υπάρχουν σ' ένα πολιτισμικό και ιστορικό πλαίσιο.

Η σεξουαλικότητα, λοιπόν, είναι κάτι περισσότερο από ένα «φυσικό» βιολογικό φαινόμενο, είναι κοινωνικά κατασκευασμένη. Η σεξουαλικότητα λειτουργεί ως ένα μέσον κοινωνικού ελέγχου στις ζωές των γυναικών και οι άνισες σχέσεις εξουσίας ανάμεσα στους άνδρες και στις γυναίκες αντανακλώνται και στο επίπεδο των σεξουαλικών σχέσεων.

Η σεξουαλικότητα αναφέρεται σε σεξουαλικές πρακτικές αλλά επίσης και σε σεξουαλική ταυτότητα, δηλ. στον τρόπο με τον οποίο αυτοπροσδιορίζεται το κάθε άτομο καθώς περιγράφει την σεξουαλικότητά του, η οποία μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με την εποχή και το πολιτισμικό πλαίσιο. Η σεξουαλικότητα εμπεριέχει σεξουαλικές αντιλήψεις και επιθυμίες, καθώς και τους τρόπους με τους οποίους αυτές διαπραγματεύονται σε κοινωνικό επίπεδο και δομούνται σε ένα πλαίσιο σχέσεων εξουσίας. Η σεξουαλικότητα είναι, κατ' αυτήν την έννοια, δημόσια και ιδιωτική, κοινωνικά κατασκευασμένη και ταυτόχρονα προϊόν ατομικής δράσης.

Η σεξουαλικότητα μπορεί να συνδέεται με την ταυτότητα του φύλου, την αναπαραγωγή, τις στενές διαπροσωπικές σχέσεις, την φυσική ευχαρίστηση. Καμία, όμως, απ' αυτές τις όψεις της σεξουαλικότητας δεν ερμηνεύει την συνθετότητα της σεξουαλικότητας και κυρίως δεν υπαγορεύει την μορφή της σεξουαλικής έκφρασης.

Οι ανθρώπινες σεξουαλικές σχέσεις είναι κοινωνικές σχέσεις, διαμορφώνονται από τα κοινωνικά συμφραζόμενα και γι' αυτό υπάρχουν πολιτισμικές και ιστορικές ποικιλίες στη σεξουαλικότητα. Δεν υπάρχει μια «φυσική», σταθερή σεξουαλικότητα. Η σεξουαλικότητα είναι ευέλικτη και ρευστή και η ετεροσεξουαλικότητα εξυπηρετεί τη ρύθμιση των έμφυλων σχέσεων. Είναι σημαντικό, λοιπόν να δούμε τη σεξουαλικότητα στο πλαίσιο των διαπροσωπικών σχέσεων για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε την ευέλικτη και ρευστή φύση της. Οι σεξουαλικές συμπεριφορές, η ερωτική έλξη, οι συναισθηματικοί δεσμοί διαφέρουν ανάμεσα στους πολιτισμούς, στα φύλα και στα άτομα. Παρά την ποικιλία, η ευελιξία αυτή δεν είναι απεριόριστη. Η βιολογία, το πολιτισμικό πλαίσιο και οι κοινωνικοί ρόλοι των φύλων αλληλεπιδρούν και καθορίζουν την ποικιλία των εκφράσεων της σεξουαλικότητας.

Πηγή: http://www.dkogidou.gr/

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΛΟΓΟΣ

ΥΓΕΙΑ

ΑΓΓΕΛΙΕΣ