Menu
23 / 09 / 2018 - 11:50 am
A Site By Your Side
A+ A A-

  • - Κατηγορία: στο ΟΡΙΟ

violence w2

«Εμένα κυρά μου δεν με ξέρεις! Ή θα μάθεις να υπακούς ή πάς πίσω πακέτο στον πατέρα σου»

«Χτύπα την γυναίκα σου... μπορεί να μην ξέρεις το γιατί...αυτή σίγουρα ξέρει!»

Η Πόπη δεν βρήκε ακόμη δικαίωση για την δολοφονία από τον σύζυγό της κάπου στη Βόρεια Ελλάδα. Ο δράστης μένει ατιμώρητος μέχρι σήμερα...

 

Η Βαλπόνα Ράφα τεμαχίστηκε από τον σύζυγό της παλεύει να κλείσει τις σωματικές πληγές της στο ΚΑΤ, τις ψυχικές πως θα τις γιατρέψει;

 Η Μαρία δολοφονήθηκε με μπαλτά, από τον άνδρα της στον Κάλαμο στις 8-5-2009, κι ύστερα αυτοκτόνησε κι αυτός

Απειλή, ταπείνωση, ξυλοδαρμός, βιασμός, δολοφονία. Ανθρώπινες τραγωδίες εγκλωβισμένες στους τοίχους της «οικογενειακής θαλπωρής».

Το φαινόμενο «ευδοκιμεί» σε όλες τις κοινωνίες, στον ένα ή στον άλλο βαθμό και διαπερνά τις γραμμές του εισοδήματος, του μορφωτικού επιπέδου, της τάξης, του πολιτισμού. Η ενδοοικογενειακή βία αποτελεί παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων των γυναικών. Έχει φύλο. Είναι η βία που ασκείται από τον άνδρα-αφέντη-σωφρονιστή, εναντίον της γυναίκας, αλλά και συνακόλουθα των παιδιών.

Το ζήτημα της Βίας κατά των Γυναικών αναφέρθηκε για πρώτη φορά στο Ναϊρόμπι, τον Ιούλιο του 1985, στη Παγκόσμια Διάσκεψη του ΟΗΕ για τις Γυναίκες.

Σύμφωνα με την ΙV Διάσκεψη του ΟΗΕ για τις Γυναίκες (Πεκίνο 1995) η βία κατά των γυναικών είναι: «Μία εκδήλωση των ιστορικά ανισότιμων σχέσεων εξουσίας ανάμεσα στα φύλα. Η βία των ανδρών έχει τις ρίζες της στην πατριαρχία τους, αποτελεί μηχανισμό ελέγχου και εξουσίας επί των γυναικών».

Τα θλιβερά στατιστικά σε Ευρώπη και Ελλάδα

Στην Βρετανία, κάθε τρεις μέρες δολοφονείται μία γυναίκα

Στη Σουηδία, κάθε δέκα μέρες κακοποιείται μέχρι θανάτου από τον σύζυγο ή σύντροφό της

Στην Ελβετία, το 20% των γυναικών έχει κακοποιηθεί σωματικά

Στην Ισπανία, μία γυναίκα δολοφονείται κάθε τέσσερις μέρες, περίπου 100 τον χρόνο

Στην Γαλλία, μία κάθε πέντε μέρες εξαιτίας της αντρικής κακοποίησης στο σπίτι.

Το 1/3 από αυτές μαχαιρώνεται, το 1/3 φονεύεται με πυροβόλο όπλο, το 20% στραγγαλίζεται και το 10% ξυλοκοπείται μέχρι θανάτου.

Για την Ελλάδα δεν έχουμε επίσημες στατιστικές για τις δολοφονίες

Η ενδοοικογενειακή βία έχει καταστεί για τις Ευρωπαίες μεταξύ 15 και 44 χρόνων, η πρώτη αιτία αναπηρίας και θανάτου, αφήνοντας πίσω ακόμη και τα αυτοκινητικά δυστυχήματα ή τον καρκίνο.

violence w1

Κι όμως, κάθε γυναίκα στις χώρες της Ευρώπης, θα πέσει θύμα τουλάχιστον μία φορά στη ζωή της, του «υπερπροστατευτικού συντρόφου» της. Του συζύγου που έχει χρέος να «σωφρονίσει» τη γυναίκα του, να τον υπακούει τυφλά. Του εξουσιαστή πατέρα ή κάποιου «θείου», μέλους της οικογένειας.

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Γυναίκες που απευθύνονται σε συμβουλευτικά κέντρα:

Έγγαμες: 66,75%

Σε διάσταση: 16,62%

Χήρες: 1,30%

Επαγγελματική κατάσταση κακοποιημένων γυναικών:

Άνεργες: 56,69%

Σε κακή οικονομική κατάσταση: 43,31%

Σε μέτρια οικονομική κατάσταση: 41,72%

Μορφωτικό επίπεδο κακοποιημένων γυναικών:

Τεχνολογικής ή Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης: 30%

Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης: 30%

Είδος βίας:

Λεκτική ή ψυχολογική βία: 56%

Σοβαρότερες μορφές βίας: 3,6%

Εξαναγκασμός σε σεξουαλική επαφή: 3,5%

Στο 82% των περιπτώσεων ο θύτης είναι ο σύζυγος του θύματος, στο 12% ο σύντροφος και σε μικρότερα ποσοστά άτομο του στενού οικογενειακού κύκλου της γυναίκας. Σημειωτέο ότι τα αποτελέσματα των ερευνών βασίζονται στα θύματα που έχουν απευθυνθεί στα κέντρα παροχής βοήθειας.

Το προφίλ του δράστη

Δεν είναι πάντα όπως το φανταζόμαστε! Έχουμε την τάση να συνδέουμε αυτή την συμπεριφορά με άτομα που προέρχονται από χαμηλά κοινωνικά στρώματα ή να είναι ελάχιστα μορφωμένα. Είναι λάθος!

Σύμφωνα με την Έκθεση του Συμβουλίου της Ευρώπης (2004-2009), αναφέρεται ότι το φαινόμενο της ενδοοικογενειακής βίας μοιάζει τα πολλαπλασιάζεται όσο μεγαλύτερα είναι τα εισοδήματα και το μορφωτικό επίπεδο.

Στην Ολλανδία σχεδόν οι μισοί από όλους τους δράστες βίαιων πράξεων κατά των γυναικών είναι κάτοχοι πανεπιστημιακού πτυχίου.

Στη Γαλλία, οι δράστες της ενδο-οικογενειακής βίας είναι στελέχη μεγάλων επιχειρήσεων, αξιωματικοί της αστυνομίας ή του στρατού, μεγαλογιατροί, κ.λπ.

Στην Ελλάδα, οι δράστες έχουν όλα τα πιο πάνω χαρακτηριστικά και επιπλέον των ιερωμένων.

Πηγές: ΚΕΘΙ, ΓΓΙ, ευρωπαϊκό πρόγραμμα Daphne II στα πλαίσια του WWP

violence w3

Οι μορφές της ενδοοικογενειακής βίας κατά των γυναικών

Η ψυχολογική βία, όπου περιλαμβάνεται η συνεχής και συστηματική υποτίμηση της αξιοπρέπειας που οδηγεί στην προσβολή της προσωπικότητας. Η λόγω και έργω εξύβριση, η απειλή και εκβίαση.

Η σωματική βία, αφορά τις σωματικές βλάβες και δολοφονίες

Η σεξουαλική βία, αφορά την προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας και ελευθερίας μεταξύ των οποίων και το βιασμό μέσα στον γάμο.

Η οικονομική βία, πράξεις που οδηγούν σε στέρηση διατροφής και μέσων συντήρησης καθώς και ορισμένα εγκλήματα κατά της περιουσίας στο βαθμό που λαμβάνουν χώρα μέσα στα πλαίσια της συντροφικής σχέσης, παρακράτηση των χρημάτων τους από τον σύντροφο.

Σύμφωνα με την ελληνική και ξένη βιβλιογραφία, οι μορφές της ενδοοικογενειακής βίας έχουν συνήθως προοδευτική εξέλιξη. Αρχίζει με βρισιές, με στέρηση της ελευθερίας λόγου και επικοινωνίας με άλλα πρόσωπα, απειλές, εκβιασμούς, εξελίσσεται σε σεξουαλική βία και ακολουθεί η σωματική μέχρι την δολοφονία.

... και η μη αντιμετώπισή τους

Λόγοι κοινωνικοί αλλά και ιδεολογικής ή και συναισθηματικής φύσης, κάνουν τις γυναίκες να υποτιμούν την βαρύτητα της βίας όταν αυτή ασκηθεί για πρώτη φορά ή σε τακτά χρονικά διαστήματα, ιδίως όταν αυτή έχει την μορφή ψυχολογικής βίας.

Την ίδια αντιμετώπιση δείχνουν, στην περίπτωση που τα ανωτέρω λαμβάνουν χώρα στα πλαίσια γάμου, οι γονείς και τα πρόσωπα του συγγενικού και φιλικού τους περιβάλλοντος, στα οποία καταφεύγουν. Πάντοτε δίνεται η παραίνεση της υπομονής και της καρτερικότητας με την ελπίδα ότι τα πιο πάνω αποτελούν «κρίσεις» που περνά ο σύντροφος ή το ζευγάρι και ότι η ανεκτικότητα της γυναίκας θα τα θεραπεύσει.

Στις περιπτώσεις της σωματικής βίας οι λόγοι ανοχής είναι κυρίως η ύπαρξη παιδιών ή/και η οικονομική εξάρτηση της γυναίκας από τον άνδρα. O συνδυασμός παραδοσιακών αντιλήψεων ότι ο πατέρας, ακόμη και ο κακός πατέρας, ως σύμβολο, είναι απαραίτητος για την ψυχική ανάπτυξη των παιδιών, αλλά και η ανεπάρκεια μέσων αυτόνομης επιβίωσης στέκονται αποφασιστικοί παράγοντες για την παραμονή μιας γυναίκας σε ένα βίαιο γάμο ή σε μία βίαιη σχέση.

Τέλος, όσες είχαν τα μέσα αυτόνομης επιβίωσης αντιμετωπίζουν το πρόβλημα του φόβου των αντιποίνων. Αν φύγουν από τον έλεγχό του, τότε είναι που η βία θα δυναμώσει και δυστυχώς έτσι συνήθως συμβαίνει, με βάση και διεθνείς έρευνες.

Πηγές: https://entosfylou.wordpress.com/2009/

https://entosfylou.wordpress.com/2009/

https://entosfylou.wordpress.com/2009/

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΛΟΓΟΣ

ΥΓΕΙΑ

ΑΓΓΕΛΙΕΣ