Menu
21 / 10 / 2017 - 01:21 pm
A Site By Your Side
A+ A A-

  • - Κατηγορία: ΔΙΕΘΝΗ

nazimova_alla

Από την εποχή του βωβού κινηματογράφου μέχρι και σήμερα, οι λεσβίες ηθοποιοί διαδραμάτισαν ένα σημαντικό ρόλο στο Χόλυγουντ -και μέσα στις ταινίες και στο παρασκήνιο- αλλά η συνεισφορά τους σπανιώς αναγνωρίζεται, ή μιλούν γι' αυτήν ανοιχτά. 

Παρόλο που η γυναικεία αμφιφυλοφιλία και ομοφυλοφιλία γίνονται σταδιακά πιο αποδεκτές στον κόσμο του κινηματογράφου -και η σεξουαλική ταυτότητα είναι ένα περισσότερο πιεστικό ζήτημα- , πολλές queer ηθοποιοί ακόμα φοβούνται να ανοιχτούν για να μη βλάψουν την καριέρα τους. Ο 'γάμος λεβάντας', ένας όρος που είχε επινοηθεί για να περιγράψει γάμους μεταξύ gay ανδρών και λεσβιών γυναικών αστέρων, για να μη βλαφτεί η καριέρα τους και η κοινωνική αποδοχή τους, δεν είναι καθόλου ένα κατάλοιπο του παρελθόντος.

Τα πρώτα έργα και η έλευση του κώδικα του Hays.

Η προσωπική ζωή των πρωταγωνιστών των πρώτων ταινιών, όπως της Άλλα Ναζίμοβα, Γκρέτα Γκάρμπο, Μάρλεν Ντίτριχ και Ταλλούλα Μπάνκχεντ, από καιρό έδιναν τροφή για κουτσομπολιά και εικασίες. Πολλές ηθοποιοί των δεκαετιών '30, '40 και '50, ήταν μέλη αυτών που λέγονταν στην αργκό των gay 'ομάδες ραπτικής', μια ονομασία που φέρεται να επινόησε η Ναζίμοβα για να περιγράψει τις διακριτικές συγκεντρώσεις των λεσβιών του Χόλυγουντ. Χωρίς τη δυνατότητα να δηλώνουν ανοιχτά τη σεξουαλικότητά τους, αυτές οι γυναίκες, -με διάφορες διαβαθμίσεις μυστικότητας- παρόλα αυτά κατάφερναν να συνάψουν ερωτικές και σεξουαλικές σχέσεις μεταξύ τους.

nazimova 1

Η αμφιφυλοφιλία της Ναζίμοβα, μιας Ρωσίδας θεατρικής ηθοποιού η οποία εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη στην αρχή του 20ού αιώνα για να κυνηγήσει μια καριέρα, ήταν λίγο - πολύ γνωστή στην κινηματογραφική κοινότητα, παρά τη μακρόχρονη σχέση της με τον (gay) ηθοποιό Τσαρλς Μπριάντ. Το 1918 μετακόμισε στο Χόλυγουντ, όπου αγόρασε ένα σπίτι ισπανικού τύπου, το οποίο αργότερα θα γινόταν ο 'κήπος του Αλλάχ', ένα ξενοδοχείο και συγκρότημα διαμερισμάτων, όπου ένας αριθμός φωτισμένων του Χόλυγουντ, θα έμεναν.

Στη δεκαετία του 1920, η Ναζίμοβα έγινε μια από τις πιο δημοφιλείς ηθοποιούς στην Αμερική. Η καριέρα της στον κινηματογράφο ξεκινά με το βωβό έργο 'War Brides' (οι νύφες του πολέμου - 1916), συνέχισε με ταινίες όπως η 'Camille' (1921) και κορυφώθηκε με τη 'The Bridge of San Luis Rey' (η γέφυρα Ρέι του Σαιντ Λούις - 1944). Για ένα διάστημα ήταν η πιο ακριβοπληρωμένη ηθοποιός της εταιρείας Μέτρο, ενώ αργότερα ίδρυσε τη δική της εταιρεία παραγωγής ταινιών, η οποία δημιούργησε μια διάσημη (αλλά οικονομικά καταστροφική) εντελώς gay κινηματογραφική βερσιόν της Σαλώμης του Όσκαρ Ουάιλντ (1922). Η αποτυχία αυτής της ταινίας διάβρωσε αποτελεσματικά τη δύναμή της και την οικονομική αξία της στο Χόλυγουντ.

Οι λεσβιακές σχέσεις της Ναζίμοβα με τη συγγραφέα και ερωμένη διασήμων γυναικών, Μερσέντες Ντ' Ακόστα, τη θεατρική ηθοποιό Εύα Λε Γκαλλιέν, την butch σκηνοθέτιδα Ντόροθι Άρζνερ και τη λεσβία ανηψιά του Όσκαρ Ουάιλντ, Ντόλλυ, την έκαναν να αποκτήσει τη φήμη της 'ladykiller'.

Η σταδιοδρομία της στον κινηματογράφο τελικά άρχισε να παρακμάζει, όχι μόνο από την εντυπωσιακή αποτυχία της Σαλώμης, αλλά επίσης από την ίδρυση το 1922 της Ένωσης Παραγωγών και Διανομέων ταινιών της Αμερικής, η οποία επρόκειτο να δημιουργήσει το διαβόητο Κώδικα Παραγωγής Κινηματογραφικών Έργων (1929) και να προωθήσει την αύξηση του συστήματος των στούντιο.  

Ο κώδικας, επίσης γνωστός σαν Κώδικας του Hays, από το όνομα αυτού που τον συνέταξε, του πρώην προέδρου της εθνικής επιτροπής των ρεπουμπλικανών και επίσης διετελέσαντος στη θέση του προέδρου των ταχυδρομείων της Αμερικής, Will H. Hays, ήταν ένα μεγάλο δώρο στους υποστηρικτές της λογοκρισίας. Θέσπισε ότι δε θα υπήρχε 'ανηθικότητα' ή 'ανάρμοστη συμπεριφορά' στην οθόνη, μόνο αγνά φιλιά και ετεροφυλόφιλοι χαρακτήρες.

 Ακόμα χειρότερα, ο κώδικας αναφερόταν και στην προσωπική ζωή των ηθοποιών. Η χρήση ναρκωτικών, η μοιχεία, η σεξουαλική ασυδοσία και ειδικά η ομοφυλοφιλία ήταν λόγοι για να μπει κανείς στη μαύρη λίστα. Η συγκέντρωση της βιομηχανίας του κινηματογράφου σε λίγα πανίσχυρα στούντιο, κατέστησε τους gay και τις λεσβίες ηθοποιούς, ιδιαίτερα ευάλωτους. 

Το όνομα Άλλα Ναζίμοβα, με τις λεσβιακές υποδηλώσεις του, έγινε γνωστό ως 'μη ασφαλές' στο Χόλυγουντ. Σε ένα αυξανόμενα καταπιεστικό κλίμα, πολλές λεσβίες ηθοποιοί χώθηκαν ακόμα πιο βαθιά στη ντουλάπα, αρχίζοντας να κάνουν σχέσεις ή ακόμα και να παντρεύονται άνδρες, με σκοπό να παρουσιαστούν ετεροφυλόφιλες.

Ωστόσο, αρκετές ηθοποιοί στις δεκαετίες που ακολούθησαν, όπως η ανοιχτά αμφιφυλόφιλη ξελογιάστρα Μάρλεν Ντίτριχ και η ασυγκράτητη Ταλλούλα Μπάνκχεντ, εμφανίστηκαν αδιάφορες για τα κουτσομπολιά γύρω από τη σεξουαλικότητά τους. Φάνηκαν μάλιστα να τα ενθαρρύνουν.

Οι γυναίκες ηθοποιοί της Χρυσής Εποχής

Το κρυφό δίκτυο λεσβιών και αμφιφυλόφιλων γυναικών στη βιομηχανία του κινηματογράφου κατά τη χρυσή εποχή του Χόλυγουντ, φανερώνει πως πολλές λεσβίες της ανώτερης τάξης προσαρμόστηκαν στους περιορισμούς που τους υπεβλήθησαν. Αντίθετα με τις λεσβίες της εργατικής τάξης, των οποίων η κοινωνική ζωή λάμβανε χώρα κυρίως σε μπαρ και που δεν είχαν τόσο 'λαμπερές' καριέρες να χάσουν, οι λεσβίες του Χόλυγουντ προτιμούσαν να πηγαίνουν σε ιδιωτικά πάρτι, στα οποία με ασφάλεια μπορούσαν να ζήσουν την κρυφή τους ζωή. Η απουσία των gay αντρών τους, καθιστούσε εύκολο σε αυτές τις γυναίκες να συναντιούνται τακτικά.  

Η Ναζίμοβα φιλοξένησε πολλές τέτοιες βραδιές στο σπίτι της. Η Σάλκα Βίρτελ, μια λεσβία σεναριογράφος, επίσης διοργάνωνε αξιομνημόνευτα πάρτι. Φημολογείται πως ήταν το μόνο άτομο με το οποίο η Γκρέτα Γκάρμπο συζήτησε για τη Μάρλεν Ντίτριχ.

(Για το αν οι δύο θρυλικές σειρήνες της σκηνής, Γκάρμπο και Ντίτριχ, είχαν ερωτική σχέση μεταξύ τους, τα χείλη τους έμειναν σφραγισμένα μέχρι το τέλος. Μάλιστα, κατά τη διάρκεια της καριέρας τους, οι δύο γυναίκες δημοσίως αρνούνταν πως είχαν καν συναντηθεί. Σύμφωνα όμως με την Νταϊάνα Μακλίν, οι δυο τους εμφανίστηκαν σε ένα βωβό έργο με τίτλο 'The Joyless Street' [Ο μελαγχολικός δρόμος - 1925] και απόλαυσαν μια σύντομη σχέση)

nazimova 3

Η Γκάρμπο έζησε μια εντελώς διαφορετική ζωή από αυτήν της Ντίτριχ: Δεν παντρεύτηκε ποτέ και η απομόνωσή της έγινε διάσημη, μετά την αποχώρησή της από τον κινηματογράφο, στην τρυφερή ηλικία των 36 χρόνων. Αντιθέτως, η Ντίτριχ, η οποία απέκτησε σύζυγο και παιδί στα 20 της, διατήρησε τους διαβόητους τρόπους αποπλάνησης και προς τους άνδρες και προς τις γυναίκες, κατά τη διάρκεια της μακρόχρονης καριέρας της.

nazimova 4

Παρά τις διαφορές τους στην προσέγγιση της σεξουαλικότητας, όπως προκύπτει, η Γκάρμπο και η Ντίτριχ είχαν, είτε το γνώριζαν είτε όχι, κοινές ερωμένες. Για παράδειγμα, η Ντ' Ακόστα και η Γκαλλιέν, εκτός από τη σχέση μεταξύ τους και με τη Ναζίμοβα και οι δύο σχετίστηκαν με τη Γκάρμπο σε διαφορετικές περιόδους, ενώ η Ντ' Ακόστα είχε σχέση και με τη Ντίτριχ.

nazimova 2

Tallulah Bankhead

Η Ταλλούλα Μπάνκχεντ, κύριως ηθοποιός του θεάτρου, αλλά και πρωταγωνίστρια ταινιών όπως η 'Tarnished Lady' (Αμαυρωμένη κυρία - 1931) και η  'Lifeboat' (Σωστική λέμβος - 1943), είχε σχέση με μία από τις ελάχιστες ανοιχτά λεσβίες ηθοποιούς της εποχής, την κωμικό Πάτσυ Κέλλυ. Η Μπάνκχεντ λέγεται πως είχε κάνει σχέση και με τη Γκάρμπο και τη Ντίτριχ, ενώ υπήρχε και ο ισχυρισμός πως είχε κοιμηθεί και με την Μπάρμπαρα Στάνγουικ.

nazimova 5

Patsy Kelly

nazimova 6

Louise Brooks

Η Λουίζ Μπρουκς, ηθοποιός του βωβού και διάσημη για το φουσκωτό χτένισμά της, όπως επίσης και για το ρόλο της Λουλού στο έργο 'Το κουτί της Πανδώρας' (1929), μίλησε ανοιχτά σε μεγάλη ηλικία. Στα απομνημονεύματά της και σε συζητήσεις, θυμόταν τις σχέσεις με γυναίκες, συμπεριλαμβανομένης μιας κρυφής συνάντησης με τη Γκάρμπο.

Σε απόσταση από τις 'ομάδες ραπτικής', υπήρχαν ηθοποιοί που φημολογούνταν ότι ήταν λεσβίες ή αμφιφυλόφιλες, όπως η Τζάνετ Γκέινορ, πρωταγωνίστρια στο 'Ενα αστέρι γεννιέται' (1937) και η Μέρυ Μάρτιν, πιο γνωστή από το ρόλο της στον Πίτερ Παν. Σύμφωνα με αναφορές και οι δύο καλές φίλες είχαν 'γάμους λεβάντας' με ένα σχεδιαστή κοστουμιών και έναν εσωτερικό διακοσμητή, αντίστοιχα.

Οι καρατερίστριες και οι δευτεραγωνίστριες επίσης έκαναν τα πάντα για να κρύψουν τη σεξουαλικότητά τους, παρόλο που συνήθως ζούσαν χωρίς να υποβάλλονται στο συνεχή δημόσιο έλεγχο, όπως οι πρωταγωνίστριες. Η Άγκνες Μόρχεντ, για παράδειγμα, ποτέ δεν αναφέρθηκε στον ευρέως φημολογούμενο λεσβιανισμό της. 

nazimova 7

Agnes Moorehead

Η Μόρχεντ εμφανίστηκε σε πάνω από 60 έργα, συμπεριλαμβανομένου και του 'Πολίτη Κέιν' (1941) και έλαβε διάφορα βραβεία από την Ακαδημία, για τις εμφανίσεις της σε δεύτερους ρόλους. Είναι ίσως πιο γνωστή για το ρόλο της ως Εντόρα, τη μητέρα της μάγισσας Σαμάνθα στην τηλεοπτική σειρά της δεκαετίας του '60, 'Bewitched'. Παρά την απροθυμία της να μιλήσει, ο φημολογούμενος λεσβιανισμός της ήταν ευρέως διαδεδομένος. Ο gay κωμικός Πολ Λυντ, την ανακήρυξε "κλασσική όσο η κόλαση, αλλά και μία λεσβία του Χόλυγουντ, όλων των εποχών".

Η Μπάρμπα Στάνγουικ, ήταν περισσότερο γνωστή για τους καυτούς ρόλους σε ταινίες όπως η 'Stella Dallas' (1937) και Double Indemnity (Διπλή αποζημίωση 1944), όπως επίσης για την ακμάζουσα καριέρα της στην τηλεόραση στις δεκαετίες 1960 και 1970. Η Στάνγουικ παντρεύτηκε δύο φορές, την πρώτη με το διασκεδαστή Φρανκ Φέι και τη δεύτερη με το Ρόμπερτ Τέιλορ. Αν και απέρριπτε οποιαδήποτε ερώτηση σχετικά με τη σεξουαλικότητά της ή τους γάμους της, πολλοί αναλυτές της σκηνής του Χόλυγουντ πίστευαν πως ούτε η Στάνγουικ, ούτε οι σύζυγοί της ήταν ετεροφυλόφιλοι.

Κατά τη διάρκεια της καριέρας τους, η Ντέιμ Τζούντιθ Άντερσον, η Έλσα Λάντσεστερ και η Σάντι Ντέννις, έγιναν αντικείμενα έντονων φημών ότι ήταν λεσβίες, αλλά ποτέ δεν τις επιβεβαίωσαν.

Η κλειστότητα των λεσβιών και gay ανδρών κατά τη διάρκεια της χρυσής εποχής του Χόλυγουντ, είναι, φυσικά, απόλυτα κατανοητή. Όχι μόνο οι ομοφυλοφιλικές πράξεις θεωρούνταν ποινικό αδίκημα σε όλες τις πολιτείες, αλλά, ειδικά μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και την έλευση του Ψυχρού Πολέμου, οι ομοφυλόφιλοι έγιναν ένας από τους αγαπημένους στόχους στο κυνήγι μαγισσών.

Επιπλέον, κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, τα σκανδαλοθηρικά περιοδικά έγιναν πιο τολμηρά. Το κλίμα για τους ομοφυλόφιλους στις Ηνωμένες Πολιτείες στις δεκαετίες του '50 και '60, ήταν εχθρικό στο έπακρο. Ως εκ τούτου, ο φόβος των λεσβιών και των gay ανδρών ηθοποιών μήπως αποκαλυφθούν, δεν ήταν καθόλου παρανοϊκός.

Λεσβίες ηθοποιοί στη σημερινή εποχή

Παρόλο που το κίνημα για τα δικαιώματα των gay βοήθησε να βελτιωθούν τα ποσοστά όσων μιλούν ανοιχτά σε βιομηχανίες όπως των εκδόσεων και της μουσικής, ενώ οι ομοφυλόφιλοι άνδρες και γυναίκες δε ζουν πια υπό το ίδιο καθεστώς καταπίεσης όπως στις δεκαετίες 1950 και 1960, το Χόλυγουντ δεν έχει απελευθερωθεί από έναν έντονο ετεροσεξισμό. Εξακολουθούν να υπάρχουν ελάχιστες ανοιχτά λεσβίες και αμφιφυλόφιλες στον κινηματογράφο, οι περισσότερες εκ των οποίων, το αποκάλυψαν μόλις πρόσφατα. 

nazimova 8

Για παράδειγμα, η εξαιρετική ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, Λίλι Τόμλιν, της οποίας η επίμονη υποστήριξη προς το φεμινισμό και τα δικαιώματα των gay οδήγησαν πολλούς να υποπτεύονται το λεσβιανισμό της εδώ και πολλές δεκαετίες, παρέμενε σιωπηλή για το σεξουαλικό προσανατολισμό της, μέχρι το 2001. Ακόμα και τότε, η δήλωση που έκανε για την 30χρονη σχέση της με τη συγγραφέα Τζέιν Βάγκνερ, δεν ήταν απόλυτα ξεκάθαρη. Επιπλέον, έκανε σαφές ότι ενώ "δεν αποποιούμαι την προσωπική μου ζωή... επίσης δε θα ήθελα να γίνω ούτε η αφίσα για κάποιο κορίτσι".

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως η αποκάλυψη της τηλεοπτικής κωμικού ηθοποιού Έλεν Ντε Τζενέρις δημοσίως το 1997, ήταν ένα ορόσημο στην προώθηση των λεσβιών στη βιομηχανία του θεάματος. Η πολυ-προβεβλημένη σχέση της Έλεν με την ηθοποιό Ανν Χετς, η οποία τελικά παντρεύτηκε άνδρα, τις είχε κάνει για λίγο το μόνο διάσημο ανοιχτά λεσβιακό ζευγάρι στο Χόλυγουντ.

nazimova 9

Amanda Bearse

Πριν από τη μεγάλη ανακοίνωση της Έλεν, ωστόσο, η Αμάντα Μπίερς είχε κάνει τη δική της. Το 1993, η Μπίερς, ηθοποιός της τηλεόρασης και του κινηματογράφου η οποία εμφανίστηκε σε φιλμ όπως το 'Fright Night' (Νύχτα τρόμου - 1985) και το 'Protocol' (Πρωτόκολο - 1984), αλλά έγινε περισσότερο γνωστή από το χαρακτήρα της Μάρσι Ντ' Άρσι που ενσάρκωνε στο τηλεοπτικό σόου 'Παντρεμένοι με παιδιά' για πάνω από μια δεκαετία, έγινε η πρώτη λεσβία διάσημη από την τηλεόραση, που μίλησε. Ανέφερε πως η ανακοίνωσή της, ωθούμενη από την 'απειλή' της αποκάλυψης, δεν είχε αρνητικές επιπτώσεις στην καριέρα της.

Η Μπίερς παρέμεινε σα μέλος του καστ στη σειρά 'Παντρεμένοι με παιδιά', μέχρι το τέλος της, το 1997. Ωστόσο, τα επόμενα χρόνια δούλεψε περισσότερο σα σκηνοθέτιδα παρά σαν ηθοποιός. 

nazimova 10

Ione Skye

 Η γυναικεία αμφιφυλοφιλία συναντά συνήθως μεγαλύτερη αποδοχή από το λεσβιανισμό, ειδικά για τις αμφιφυλόφιλες διασημότητες που δεν εμφανίζονται με γυναικεία συντροφιά, δημοσίως. Για παράδειγμα, το πρώην παιδί θαύμα Ντρου Μπάριμορ και η Αντζελίνα Ζολί, είναι ανοιχτές σχετικά με τη σεξουαλικότητάσ τους. Ωστόσο και οι δύο έχουν παντρευτεί άνδρα. Αντιθέτως, η Αιόν Σκάι, γνωστή από το ρομαντικό της ρόλο στο έργο 'Say Anything' (Πες κάτι - 1989), χώρισε από τον άνδρα της το 1999 και λίγο μετά αποκάλυψε τη σχέση της με τη λεσβία μοντέλο Τζένυ Σιμίτζου.

Η κωμική ηθοποιός - τραγουδίστρια Σάντρα Μπέρνχαρντ επίσης γνωστοποίησε την αμφισεξουαλικότητά της - και τη σχέση της με την τραγουδίστρια Μαντόνα - εδώ και χρόνια. Η δημοφιλής κωμικός και ηθοποιός ανεξάρτητων παραγωγών, Μάργκαρετ Χο, διακήρυξε πως είναι αμφιφυλόφιλη στα τέλη της δεκαετίας του '90, όταν ξεκίνησε το σόου της 'Είμαι αυτή που θέλω'.

nazimova 11

Guinevere Turner

Το ανεξάρτητο σινεμά γενικά πιέζει λιγότερο τις ηθοποιούς που δεν έχουν αποκαλυφθεί. Η ανοιχτά λεσβία Γκουίνεβερ Τέρνερ, η οποία συνσκηνοθέτησε το λεσβιακό φιλμ 'Go Fish' (1994), επίσης πρωταγωνίστησε σε αυτό. Η Τέρνερ εμφανίστηκε και σε πιο κοινωνικές ταινίες, όπως οι 'Chasing Amy' (1997), 'Kiss Me Guido' (1997) και 'American Psycho' (2000), στην οποία συμμετείχε και στο σενάριο.

nazimova 12

Cheryl Dunye

Το ίδιο, η Τσέριλ Ντιουν σκηνοθέτησε την ταινία 'The Watermelon Woman' (1997) και πρωταγωνίστησε σε αυτήν, καθώς και την 'Stranger Inside', μια ταινία της HBO, το 2001. Η Λείσα Χέιλι, η μία από το ανοιχτά λεσβιακό ποπ δίδυμο 'The Murmurs', εμφανίστηκε σε ένα ρομαντικό ρόλο μαζί με την Άλισον Φόλαντ - η οποία φημολογείται πως είναι και η ίδια λεσβία -  στο έργο 'All Over Me' (1996).

Πολλές λεσβίες και αμφιφυλόφιλες ηθοποιοί κρατούν κρυφό τον προσανατολισμό τους επειδή φοβούνται ότι θα καταστρέψουν τις καριέρες τους στον κινηματογράφο. Ενώ κάποιες γυναίκες θέλουν να διατηρήσουν την ιδιωτικότητα της ζωής τους και άλλες, όπως η Τόμλιν, ανησυχούν πως θα γίνουν αφίσες για τα κορίτσια, όσον αφορά το λεσβιανισμό στο Χόλυγουντ, η σκέψη πως η γνωστοποίηση μιας προτίμησης στο ίδιο φύλο, θα καταστρέψει τις ευκαιρίες μιας ηθοποιού για ρόλους (ετεροφυλοφιλικούς) ερωτικούς ή πρωταγωνιστικούς, είναι αναμφίβολα ακόμα ένας λόγος. Αν μια ηθοποιός δημόσια αναγνωρστεί σα λεσβία, τότε ίσως δε θα θεωρείται πειστική (ή δε θα συμμετέχει καν) σε έναν ετερόφυλο ερωτικό ρόλο.

Αξίζει πάντως να σημειωθεί πως η Ανν Χετς είχε έναν ερωτικό πρωταγωνιστικό ρόλο μαζί με το Χάρισον Φορντ στην ταινία 'Six Days Seven Nights' (1998), αφότου είχε γνωστοποιήσει τη σχέση της με την Έλεν Ντε Τζενέρις. Η ταινία ήταν σχετικά επιτυχής και η Χετς έλαβε θετικές κριτικές για το παίξιμό της.

nazimova 13

Rosie O'Donnell

Η πιο γνωστή, πρόσφατη ανακοίνωση ήταν αυτή της ηθοποιού - κωμικού και παρουσιάστριας τοκ σόου, Ρόσι Ο' Ντόνελ. Οι φυλλάδες συχνά δημοσίευαν ιστορίες σχετικά με το σεξουαλικό προσανατολισμό της Ο' Ντόνελ και τη σχέση της με την παραγωγό Κέλι Κάρπεντερ. Αλλά η Ο' Ντόνελ, που αναφώνησε "Κέλι σε αγαπώ", στη διάρκεια της ομιλίας αποδοχής του βραβείου της στα ΈΜΜΥ το 2001, αρνήθηκε να επιβεβαιώσει τις φήμες, λέγοντας πως η σεξουαλικότητά της δεν παίζει κάποιο ρόλο για τους θαυμαστές και την καριέρα της.

Ωστόσο, σα μέρος της υποστήριξής της προς τα παιδιά, με στόχο να δείξει ανθρώπινο το πρόσωπο των gay γονέων, οι οποίοι συχνά υφίστανται διακρίσεις από πρακτορεία υιοθεσιών και τις πολιτειακές κυβερνήσεις, η Ο' Ντόνελ αποκάλυψε το Μάρτιο του 2002 στην εκπομπή της κύριας ζώνης του καναλιού ABC, ότι είναι μια λεσβία μητέρα. Οι αντιδράσεις των θαυμαστών της, ήταν ανέλπιστα υποστηρικτικές.

Γιατί έχει σημασία;

Η επιθυμία ενός αριθμού gay ανδρών και λεσβιών να μάθουν για το σεξουαλικό προσανατολισμό δημοσίων προσώπων, όπως των ηθοποιών, λίγο έχει να κάνει με τη λαγνεία. Περισσότερο σχετίζεται με την ανάγκη για ειλικρίνεια και αυτοεκτίμηση. 

Η ανάγκη για εκτίμηση κάνει το ζήτημα της γνωστοποίησης αυτής από τους και τις ηθοποιούς, σημαντικό για το queer κοινό. Τα φιλμ απευθύνονται στο ευρύ κοινό, σε ένα φάσμα διαφόρων τάξεων και σεξουαλικών ταυτοτήτων, περισσότερο από άλλα μέσα, όπως είναι τα gay περιοδικά ή τα βιβλία. Για τους gay άνδρες και τις λεσβίες, ιδίως για όσους ζουν σε καταπιεστικές κοινωνίες, οι queer ταινίες μπορούν να τους παρέχουν την πολυπόθητη αντιπροσώπευση.

Επειδή τέτοια δημόσια πρόσωπα συχνά εκλαμβάνονται ως πρότυπα, η προβολή των queer ηθοποιών του Χόλυγουντ, είναι ένα σημαντικό βήμα για τη διάδοση της αποδοχής των gay. Αντιστρόφως, η αποτυχία να αποκαλυφθεί κάποιος, στέλνει ένα μήνυμα πως η ομοφυλοφιλία ή η αμφιφυλοφιλία είναι κάτι ντροπιαστικό και πρέπει να μένει κρυφό..

Teresa Theophano

Μετάφραση: LesAndMore

Πηγή: http://www.glbtq.com/arts/film_actors_lesbian,4.html

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΛΟΓΟΣ

ΥΓΕΙΑ

ΑΓΓΕΛΙΕΣ