Menu
21 / 07 / 2017 - 07:51 am
A Site By Your Side
A+ A A-

  • - Κατηγορία: ΔΙΕΘΝΗ

vantana

Επιμέλεια: Λίτσα Δουδούμη

Στο Εντός Φύλου παρουσιάζουμε ορισμένες γυναικείες προσωπικότητες, άλλες γνωστές και άλλες άγνωστες, οι οποίες αγωνίστηκαν και αγωνίζονται για τον άλλο κόσμο που είναι εφικτός.

Είναι αγωνίστριες για τα γυναικεία δικαιώματα, για το περιβάλλον, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την επιβίωση λαών. Η Ινδή Βαντάνα Σίβα αγωνίζεται σθεναρά ενάντια στα μεταλλαγμένα τρόφιμα και σπόρους, κύριος παραγωγός των οποίων είναι η πολυεθνική Μοσάντο. Η Νοτιοαφρικανή Ναντίν Γκόρντιμερ με τα συγκλονιστικά μυθιστορήματά της έκανε γνωστό στον κόσμο το απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική και στάθηκε άφοβα στο πλάι του Νέλσον Μαντέλα όταν αυτός ήταν στη φυλακή. Η Ντίλμα Ρούσεφ, πρόεδρος της Βραζιλίας, υπήρξε αγωνίστρια κατά της δικτατορίας τη δεκαετία '60-'70, συνελήφθη και, παρά τα απάνθρωπα βασανιστήρια που υπέστη, δεν προσκύνησε τους τότε δικτάτορες. Οι γυναίκες που μας συστήθηκαν μέσα από τη δραστηριοποίησή τους σε προγράμματα της Oxfam είναι ξεχωριστές γιατί εφαρμόζουν μεθόδους σε αρμονία με το περιβάλλον για την εξασφάλιση πόσιμου νερού, μη μεταλλαγμένων τροφών και συγχρόνως αποδεικνύουν τον ισχυρισμό της Βαντάνα Σίβα ότι «μια πιο βιώσιμη και παραγωγική προσέγγιση στη γεωργία μπορεί να επιτευχθεί μέσα από την επαναφορά ενός συστήματος γεωργίας στην Ινδία, που είναι περισσότερο προσανατολισμένο στη συμμετοχή των γυναικών». 

«Εκπληκτικές ανατροπές στην καθημερινή ζωή»

Βαντάνα Σίβα

Η Βαντάνα Σίβα γεννήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 1952. Είναι Ινδή φιλόσοφος, ακτιβίστρια για την προστασία του περιβάλλοντος, φεμινίστρια και συγγραφέας. Κατοικεί στο Δελχί και έχει δημοσιεύσει περισσότερα από 20 βιβλία. Είναι επίσης μια εμβληματική μορφή του κινήματος κατά της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης.

Γεννήθηκε στην κοιλάδα του Ντεχραντούν, ο πατέρας της ήταν συντηρητής των δασών και η μητέρα της αγρότισσα με αγάπη για τη φύση. Σπούδασε στη Σχολή St Mary, στο Nainital και στη Μονή του Ιησού και της Μαρίας, στο Dehradun. Μετά την παραλαβή του Μπάρτσελορ στη Φυσική, συνέχισε στο Πανεπιστήμιο του Guelph (Ontario, Καναδάς) το 1977, με μια διατριβή με τίτλο «Μεταβολές στην έννοια της περιοδικότητας του φωτός», και πήρε Μάστερ. Το 1978, ολοκλήρωσε και έλαβε το διδακτορικό της στη φιλοσοφία, στο Πανεπιστήμιο του Δυτικού Οντάριο.

Το 1982, ίδρυσε το Ερευνητικό Ίδρυμα για την Επιστήμη, την Τεχνολογία και την Οικολογία, ενέργεια η οποία οδήγησε στη δημιουργία του Navdanya, το 1991, εθνικού κινήματος για την προστασία της βιοποικιλότητας και την ακεραιότητα των πόρων διαβίωσης, ειδικά την καλλιέργεια σπόρων, την προώθηση της βιολογικής γεωργίας και του δίκαιου εμπορίου. Τις δύο τελευταίες δεκαετίες, το Navdanya έχει συνεργαστεί με τις τοπικές κοινότητες και οργανισμούς που εξυπηρετούν πολλούς άνδρες και γυναίκες αγρότες. Οι προσπάθειες του Navdanya έχουν ως αποτέλεσμα τη διατήρηση πάνω από 2.000 ποικιλιών ρυζιού από όλη τη χώρα και έχουν δημιουργηθεί 34 τράπεζες σπόρων σε 13 πολιτείες σε ολόκληρη τη χώρα. Περισσότεροι από 70.000 αγρότες είναι μέλη του Navdanya.

Το πρώτο της βιβλίο, Staying Alive (1988), βοήθησε να επαναπροσδιορίσουμε τις αντιλήψεις για τις γυναίκες των αναπτυσσόμενων χωρών. Το 1990, έγραψε μια έκθεση για τον Διεθνή Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας (FAO), για τις γυναίκες και τη γεωργία, με τίτλο «Οι περισσότεροι αγρότες στην Ινδία είναι γυναίκες». Ίδρυσε τη μονάδα των δύο φύλων στο Διεθνές Κέντρο για την Ανάπτυξη στο Κατμαντού και είναι ιδρυτικό μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου των Γυναικών για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη (WEDO).

Το 1993, η Βαντάνα έλαβε το Εναλλακτικό Βραβείο Νόμπελ «...για την τοποθέτηση των γυναικών και της οικολογίας στο επίκεντρο του σύγχρονου τρόπου ανάπτυξης». Η Βαντάνα Σίβα παίζει σημαντικό ρόλο στο παγκόσμιο κίνημα του Οικοφεμινισμού. Σύμφωνα με το άρθρο της για τη χειραφέτηση των γυναικών, η Σίβα δείχνει ότι μια πιο βιώσιμη και παραγωγική προσέγγιση στη γεωργία μπορεί να επιτευχθεί μέσα από την επαναφορά ενός συστήματος γεωργίας στην Ινδία που είναι περισσότερο προσανατολισμένο στη συμμετοχή των γυναικών. Είναι εναντίον της επικρατούσας «πατριαρχικής λογικής του αποκλεισμού», υποστηρίζοντας ότι ένα σύστημα με επίκεντρο τη γυναίκα θα αλλάξει το ισχύον σύστημα σε μια εξαιρετικά θετική κατεύθυνση.

Ναντίν Γκόρντιμερ

gordimer

H Nαντίν Γκόρντιμερ (Nadine Gordimer, γενν. 20 Νοεμβρίου 1923-2014) ήταν Νοτιοαφρικανή συγγραφέας, πολιτική ακτιβίστρια εναντίον του καθεστώτος του απαρτχάιντ στη χώρα της και μέλος του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου όταν το κόμμα ήταν απαγορευμένο. Βραβεύτηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1991.

Η σύλληψη της καλύτερής της φίλης, Μπέττυ ντυ Τουά, το 1960, και η σφαγή του Σάρπβιλ την ώθησαν να ενταχθεί στο κίνημα κατά του απαρτχάιντ. Από τότε υπήρξε ενεργή στα πολιτικά πράγματα της Νότιας Αφρικής και ήταν στενή φίλη των δικηγόρων του Νέλσον Μαντέλα, Μπραμ Φίσερ και Τζορτζ Μπίζος, στη δίκη του το 1962. Όταν ο Μαντέλα βγήκε από τη φυλακή, ένα από τα πρώτα πρόσωπα που θέλησε να συναντήσει ήταν η Γκόρντιμερ.

Έγινε μέλος του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου (ANC) όταν ακόμα θεωρούνταν παράνομη οργάνωση από την κυβέρνηση της Νότιας Αφρικής. Η Γκόρντιμερ θεώρησε το ANC ως την μεγαλύτερη ελπίδα για ίση μεταχείριση των μαύρων στη χώρα. Αντί για απλή κριτική στα λάθη της οργάνωσης, προέτρεψε στη συμμετοχή σε αυτή προκειμένου να διορθωθούν. Έκρυψε στο σπίτι της ηγέτες του ANC προκειμένου να διαφύγουν τη σύλληψη και έχει δηλώσει ότι η πιο περήφανη μέρα της ζωής της ήταν όταν το 1986 κατέθεσε ως μάρτυρας υπεράσπισης στη δίκη 22 αντιρατσιστών ακτιβιστών. Όλα αυτά τα χρόνια έλαβε επίσης μέρος σε πολλές διαδηλώσεις κατά του απαρτχάιντ και ταξίδεψε σε πολλές χώρες προκειμένου να υποστηρίξει την κατάργηση της πολιτικής διακρίσεων και της πολιτικής καταπίεσης.

Ο ακτιβισμός της Γκόρντιμερ δεν περιορίστηκε στην πάλη κατά του απαρτχάιντ. Έχει αντιταχθεί στη λογοκρισία και τον έλεγχο του κράτους στην πληροφορία. Αρνήθηκε να επιτρέψει τη μετάδοση των έργων της από την τηλεόραση, καθώς αυτή ελεγχόταν από τη ρατσιστική κυβέρνηση. Ήταν επίσης μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Νοτιοαφρικανικής Ομάδας Δράσης Ενάντια στη Λογοκρισία. Ιδρυτικό μέλος του Κογκρέσου Νοτιοαφρικανών Συγγραφέων, η Γκόρντιμερ έχει επίσης συμμετάσχει ενεργά στα λογοτεχνικά πράγματα της χώρας της, καθώς και σε συναφείς διεθνείς οργανισμούς. Υπήρξε αντιπρόεδρος της διεθνούς ένωσης συγγραφέων International PEN

Στις διαλέξεις της έχει αναφερθεί και σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και διακρίσεων εκτός της Νότιας Αφρικής. Το 2005, όταν ασθένησε ο Φιντέλ Κάστρο, η Γκόρντιμερ και άλλοι έξι Νομπελίστες απεύθυναν ανοικτή επιστολή προς τις ΗΠΑ, προειδοποιώντας τες να μην προσπαθήσουν να αποσταθεροποιήσουν το καθεστώς της Κούβας. Το 2001 παρότρυνε τη φίλη της Σούζαν Σόνταγκ να μη δεχθεί ένα βραβείο από την ισραηλινή κυβέρνηση, λόγω της μεταχείρισης του κράτους του Ισραήλ προς τους Παλαιστίνιους.

Ντίλμα Ρούσεφ

roussef

Η Ντίλμα Βάνα Ρούσεφ γεννήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 1947 στο Μπέλο Οριζόντε της Βραζιλίας. Είναι οικονομολόγος και πολιτικός, πρόεδρος της Βραζιλίας από την 1η Ιανουαρίου 2011, έως τις 31 Αυγούστου 2016. Στενή συνεργάτης του Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα, εξελέγη πρόεδρος στις προεδρικές εκλογές του 2010, με το Κόμμα των Εργατών (Partido dos Trabalhadores) στον δεύτερο γύρο, στις 31 Οκτωβρίου 2010. Είναι η πρώτη γυναίκα πρόεδρος στην ιστορία της χώρας.

Ο πατέρας της ήταν δικηγόρος καταγόμενος από τη Βουλγαρία, ενώ η μητέρα της Βραζιλιάνα δασκάλα. Κατά τη διάρκεια των σπουδών της στο Πανεπιστήμιο του Ρίο, ήρθε σε επαφή με την παράνομη τότε μαρξιστική οργάνωση Comando de Libertação Nacional - COLINA (Διοίκηση Εθνικής Απελευθέρωσης), με την ίδια να αποτελεί αργότερα έναν από τους 6 επικεφαλής της οργάνωσης VAR Palmares. Συνελήφθη το 1970 από τη δικτατορική κυβέρνηση του 1964 και βασανίστηκε.

Τον Ιανουάριο του 2003, ο ντα Σίλβα ανέθεσε στη Ρούσεφ το υπουργείο Ορυχείων και Ενέργειας της Βραζιλίας. Παρέμεινε στη θέση της υπουργού μέχρι τον Ιούνιο του 2005. Τότε ανέλαβε προσωπάρχης του γραφείου του προέδρου Λούλα ντα Σίλβα.

Στα τέλη Μαρτίου του 2010 ανακοίνωσε την υποψηφιότητά της για τη θέση του προέδρου της Βραζιλίας, καθώς το σύνταγμα της χώρας δεν επέτρεπε στον ντα Σίλβα και τρίτη θητεία. Στον πρώτο γύρο των εκλογών κατάφερε να συγκεντρώσει το 46,91% των ψήφων, 14 περίπου μονάδες πάνω από τον βασικό της αντίπαλο Ζοζέ Σέρα (32,61%), αλλά δεν εξασφάλισε την απαιτούμενη πλειοψηφία. Στον επαναληπτικό γύρο των προεδρικών εκλογών το 2010, η Ρούσεφ έλαβε ποσοστό 56,05% έναντι 43,94% του Σέρα. Μετά την επιτυχία της δήλωσε πως θα ακολουθήσει τις πολιτικές του προκατόχου της Λούλα ντα Σίλβα. Είναι παντρεμένη δύο φορές και έχει μια κόρη.

"Τα σημάδια των βασανιστηρίων είμαι εγώ. Αποτελούν πλέον ένα μέρος του εαυτού μου»: με αυτά τα λόγια άρχισε η Ντίλμα Ρουσέφ, το 2001, την κατάθεσή της ενώπιον του Συμβουλίου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του Μίνας Ζεράις. "Είχα ένα χαλασμένο δόντι στην κάτω γνάθο και από τον πόνο δεν μπορούσα να ισιώσω το στόμα μου. Ξαφνικά μου έριξαν μια γροθιά στο πρόσωπο. Το δόντι μετατοπίστηκε και κακοφόρμισε... Κάθε τόσο μου έδιναν νοβαλζίνη σε σταγόνες για να αντέχω τον πόνο. Μόνον όταν επέστρεψα στο Σάο Πάολο μου το έβγαλαν - με μια ακόμη γροθιά». Η Ντίλμα ξεσπάει σε δάκρυα, ζητάει ένα ποτήρι νερό και συνεχίζει να αφηγείται την κόλαση που είχε ζήσει από το 1970 ώς το 1973, τα τρία ατέλειωτα χρόνια φυλακής και βασανιστηρίων όταν ήταν μόλις 23 ετών. «Ακόμη και σήμερα το μάσημα είναι για μένα επίπονο εξαιτίας αυτών των χτυπημάτων... Το στρες ήταν φρικτό, ασύλληπτο. Ανακάλυψα για πρώτη φορά στη ζωή μου ότι ήμουν μόνη. Βρέθηκα αναγκασμένη να αντιμετωπίσω τον θάνατο και θυμάμαι τον φόβο που με έκανε να τρέμω. Είναι πράγματα που σημαδεύουν τους ανθρώπους για το υπόλοιπο της ζωής τους».

"Αν η ανάκριση ήταν μακράς διάρκειας, ο ανακριτής με έδενε σε ξύλα με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι κρεμασμένα τα χέρια και τα πόδια μου και μετά άρχιζε να με χτυπάει με ρόπαλο στις παλάμες, τις πατούσες και τους γλουτούς. Ήταν το βασανιστήριο της φάλαγγας και οι ανακριτές το θεωρούσαν ρουτίνα, το έκαναν μέρα και νύχτα, οποιαδήποτε ώρα. Μετά, όταν με μετέφεραν στο Σάο Πάολο, η φάλαγγα μειώθηκε. Είχα αδυνατίσει πολύ, δεν έτρωγα». Σύμφωνα με την ιταλική «Λα Στάμπα», οι λεπτομέρειες της αφήγησης της Ντίλμα μοιάζουν πολύ με εκείνες αφηγήσεων θυμάτων των δικτατοριών του Πινοτσέτ και του Βιντέλα: Χιλή, Αργεντινή και Βραζιλία ήταν τρεις χώρες στις οποίες τέθηκε σε εφαρμογή το αντικομμουνιστικό Σχέδιο Κόνδωρ, καθώς οι ΗΠΑ ήθελαν να αποφύγουν την εμφάνιση μιας νέας Κούβας...

Πηγή: http://www.avgi.gr/

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΛΟΓΟΣ

ΥΓΕΙΑ

ΑΓΓΕΛΙΕΣ